Als ik nee zeg… – rust en ruimte in je dagelijkse leven

ik_mag_nee_zeggen

Nee! Nee! Nee! Als peuter zijn we hier kampioen in. Ik ben twee en ik zeg nee. Eenmaal volwassen zijn we dit helemaal verleerd. Zeggen we veel vaker ja dan we eigenlijk zouden willen. En zeker vaker dan goed voor ons is.

Hoe vaak zeg jij ja, omdat je eigenlijk geen nee durft te zeggen?

Omdat je bang bent wat anderen zullen denken? Omdat je je anders schuldig voelt?

Om rust en ruimte in je dagelijkse leven te ervaren zal je je grenzen aan moeten geven. En dus leren om nee te zeggen!

Hoe kun je daar nou beter in worden? In nee zeggen.

Allereerst zal je je eigen grenzen goed moeten kennen.

Weten wanneer je iets wel kan (én wil) doen. En weten wanneer niet. Jij weet wat goed voor jou is. Jij weet waar jij je lekker bij voelt. Dit klinkt makkelijk en logisch. Voor veel mensen is dit echter heel lastig. Inzicht in jouw levenstempo, jouw prioriteiten is het begin.

Het tweede is dat je dit jezelf ook moet gunnen (zie ook prioriteit voor jou).

Alleen wanneer je het jezelf ook gunt om nee te zeggen, kun je dit ook daadwerkelijk doen. Jij bent het waard om te kiezen voor wat voor jou belangrijk is.

Het is niet jouw verantwoordelijkheid om alles op te lossen.

Het feit dat jij ergens voor gevraagd wordt, betekent niet dat je je ook verplicht hoeft te voelen om het te doen. Het argument dat er niemand anders is zou je juist aan het denken moeten zetten. Anderen zeggen kennelijk wel nee!

Als je ergens ja tegen zegt, zeg je nee tegen iets anders.

Bedenk voor jezelf goed wat dat is. Wanneer je ja zegt tegen een verzoek of activiteit, waar zeg je dan nee tegen? Is dat het waard?

Het is aan jou om jouw ruimte te bewaken.

Aangezien iedereen druk is, iedereen (te) veel te doen heeft, zijn er altijd redenen om anderen in te schakelen. Wanneer jij geen nee kan zeggen zal je op een gegeven moment ervaren dat jij altijd de pineut bent. Ten koste van jouw rust en ruimte.

En wat dan met het schuldgevoel?

Waarom voel jij je eigenlijk schuldig? Doen anderen dat ook? Is het aan jou om de problemen van anderen op te lossen? Mijn eigen schuldgevoel heb ik al een tijdje geleden aan de wilgen gehangen. Van school komt er om de haverklap een verzoek. Vanuit voetbal. Bijeenkomsten waar ik eigenlijk zou moeten zijn. Familieverplichtingen.

Ik stel mezelf elke keer een aantal vragen. Heb ik er tijd voor? Wat levert het mij op? Wat kost het mij aan tijd en energie? Waar zeg ik nee tegen, wanneer ik hier ja tegen zeg?

En als ik iemand echt graag wil helpen, als het mij echt aan mijn hart gaat, dan zeg ik ook gewoon ja. Ik weet dan alleen wel wat voor mij de consequenties zijn.

 

De kunst van het nee zeggen – 8 tips

1. Gun jezelf om na te denken over verschillende opties. Er zijn er bijna altijd meer dan twee.

2. Neem bedenktijd. Zeg tegen mensen: ‘Dat klinkt goed, laat me er even over nadenken’ of ‘Ik weet het nog niet, ik kom er op terug’

3. Slaap een nachtje over beslissingen. Tijdens je slaap zet je brein alles op een rijtje.

4. Laat je niet opjagen. Wanneer anderen jou je bedenktijd niet gunnen kun je je serieus afvragen of je überhaupt wel ja wilt zeggen.

5. Je hoeft je niet te verontschuldigen! Je mag vriendelijk, maar beslist nee zeggen zonder uitleg.

6. Wees je bewust van je eigen prioriteiten en behoeften.

7. Erken de ander. Ik vind het fijn dat je me dit vraagt, maar helaas kan ik je op dit moment niet helpen.

8. Vraag je af wanneer je ja zegt, waar je dan nee tegen zegt (en andersom)

 

Ik ben benieuwd of deze tips je helpen om meer rust en ruimte voor jezelf te borgen.

Deze blog is de laatste van een serie over ‘Rust en ruimte in je dagelijkse leven’. Hier vind je deel 1, deel 2 en deel 3

 

Deel op