De manier om er niet bij te horen

Simple conceptual drawing on school blackboard - man expelled from the group, unable to cross the line that separates them.

Overal waar een groep bij elkaar is, zijn er mensen die er buiten staan.

Ze vinden andere kleding leuk, hebben een ander gevoel voor humor, zien er anders uit of zijn op een andere manier anders dan de anderen.

Ze voldoen niet aan de normen en waarden van deze groep.

Uit ervaring weet ik dat je je in die positie heel alleen en verdrietig voelt. Alsof je er niet toe doet, alsof je waardeloos bent. De basisbehoefte om erbij te horen wordt niet vervuld.

Die angst om er niet bij te horen is zo groot, dat we ons gaan aanpassen.

Je verandert je kledingstijl, je gedraagt je anders, je streeft dingen na die voor de groep belangrijk zijn. Je doet alsof je voldoet aan de normen en waarden van de groep waar je bij wil horen.

Werkt dat? Voel je je beter? Hoor je er dan echt bij?

In eerste instantie lijkt dat zo te zijn. Het kost echter veel energie om je aan te passen. Je bent continu bezig met te laten zien dat je er bij hoort. En de dingen die voor jou belangrijk zijn, waar jij energie van krijgt, waar je plezier in hebt, daar kom je niet aan toe.

Tot er iets gebeurt. Je loopt vast, er gebeurt iets ingrijpends en je realiseert je dat je niet het leven leidt waar jij je gelukkig bij voelt. Je kiest voor wat voor jou belangrijk is en wijkt af van de normen en waarden van de groep.

En dan blijkt dat jij er helemaal niet bij hoorde. Alleen het beeld dat je van jezelf liet zien hoorde erbij.

Na alle jaren van aanpassen voel je je alleen en verdrietig, alsof je er niet toe doet.

De enige manier om er echt bij te horen is namelijk door jezelf te zijn.

Met al jouw leuke en minder leuke kanten, jouw persoonlijkheid en jouw waarden en normen. Niet iedereen zal je dan aardig, leuk, stoer en succesvol vinden. De mensen die dat echter wel vinden, vinden dat om de beste reden die er is.

Omdat ze jou leuk vinden.

 

Deel op