Je hoeft jezelf niet te vinden. Je bent al.

live love laugh (2)

Soms ben ik jaloers. Jaloers op mensen die precies weten wie ze zijn, waar ze voor staan en daar (zelden) aan twijfelen.

Mijn hele leven ben ik al aan het zoeken.

Zoeken naar wie ik ben, wat nu echt belangrijk is voor mij, hoe ik beter kan worden.

En ik werd daar zo moe van. Dat gevoel dat ik eerst mezelf moest vinden, voordat ik echt verder kon, voordat ik echt mee zou tellen. De frustratie wanneer ik dacht er te zijn en er dan achter te komen dat er nog meer is.

Tot het moment dat ik mij realiseerde dat ik die bestemming helemaal niet hoef te bereiken.

Dat het misschien wel niet de bedoeling is om dit te bereiken. Er is altijd meer te ontdekken, te ervaren en te leren. En ik zal daar ook altijd naar blijven zoeken.

Dat betekent niet dat ik nog niet goed genoeg ben. Alles wat ik nu ben, wie ik nu ben is al genoeg. Elke ontdekking die ik doe, elk facet wat ik tegenkom voegt alleen wat toe. Deze reis is nooit ten einde.

Je hoeft jezelf niet te vinden. Je bent al.
Jij bent goed zoals jij bent.

Hoe jouw levensvervulling er ook uitziet. Of jouw droom nu groot of klein is. Het is jouw manier. Ik geloof erin dat iedereen, ook jij, diep van binnen heel goed weet wat je nodig hebt. Wat echt belangrijk is voor jou.

Ik geloof ook dat dit voor iedereen iets anders kan betekenen. Er zijn mensen die het gewoon weten en altijd geweten hebben. Mensen die hun hele leven een vrijwel gelijkblijvende droom blijven nastreven. Er zijn heel veel mensen die op de automatische piloot hun leven leiden. Die elke dag dezelfde rondjes draaien.

En er zijn mensen die uit die draaimolen willen. Die elke dag opnieuw aan het ontdekken zijn. Die willen blijven leren en ontwikkelen.

Wanneer ik iets uitgediept heb, mezelf erin ondergedompeld heb dan is het tijd om verder te gaan. Focus is voor mij een proces. Wat ik nu doe is niet hetzelfde als wat ik vorig jaar deed. Of wat ik komend jaar ga doen. Mijn rode draad is groei, ontdekken en daardoor beweging.

De kunst is om dit in te passen in je leven.

Hoe maak je ruimte voor die behoefte aan ontdekken en beweging? Hoe maak je ruimte om jezelf te kunnen zijn? Om uit die draaimolen te stappen? Los van (zelf) opgelegde kaders. Ruimte om het leven te leiden dat bij jou past.

Die ruimte begint met één, hele belangrijke stap:

Jezelf die ruimte gunnen. Even geen maar, dat kan niet niet of andere bezwaren.

Gun jezelf die ruimte.
Stel je voor dat het wél kan.

Leven op een manier die bij jou past.
Vanuit rust en ruimte je bezig houden met wat voor jou belangrijk is.

Zolang je jezelf blijft vertellen dat het niet kan, zal het ook nooit lukken. Je kan niet alles plannen, je hebt niet alles in de hand. Dat klopt helemaal. Je kan echter wel sturen, een richting kiezen. En die richting kan zo simpel zijn als het besluit om te genieten van het leven en mogelijkheden te zoeken om die dingen te doen die je graag wilt doen.

©Judith van Barlingen

Deel op