Jij bént al waardevol. Dat hoef je niet te bewijzen.

Symphony of Love Miracles do happen in the world. You are one

Je hoeft je waarde niet te bewijzen. Je bent al waardevol.

Zomaar een tweet afgelopen week. Opvallend dat er meteen op gereageerd wordt. Kennelijk is dit niet zo vanzelfsprekend.

Als kind moet je al bewijzen dat je ‘goed genoeg’ bent.

Dat je je ‘normaal’ ontwikkelt. Niet teveel achterloopt op leeftijdsgenootjes. Ook niet teveel voorloopt trouwens. Afwijken van wat als normaal wordt beschouwd, is direct reden voor bezorgdheid.

En er zijn nogal wat normen waar je aan moet voldoen.

Of je wel goed groeit, snel genoeg leert lezen, sociaal emotioneel wel op het juiste spoor zit en nog veel meer. Het meten op zich is niet verkeerd. Sterker, het is heel fijn wanneer op tijd gezien wordt dat er iets niet goed loopt. Dat er allicht extra hulp nodig is of verder onderzoek. 

Waar gaat het dan wel mis?

Die normen worden steeds meer gezien als eisen waaraan voldaan moet worden.

Afwijken van deze normen is niet normaal en wordt gezien als een probleem. Hierbij wordt voorbij gegaan aan het feit dat kinderen zich in hun eigen tempo ontwikkelen. Dat de een beter is in het één en de ander in het ander. Dat het ene kind andere behoeften heeft dan het andere. En dat daar niets mis mee is.

Gemiddelden en normen worden steeds vaker als uitgangspunt genomen, terwijl deze vaak heel weinig zeggen over een individu.

Neem, om het simpel te houden, nu de hoeveelheid slaap die iemand nodig heeft. Gemiddeld genomen is 8 uur slaap voldoende. Dat wil alleen niet zeggen dat jij genoeg hebt aan 8 uur slaap. Voor jou kan best gelden dat je je pas na 9 uur slaap een beetje mens voelt. Of andersom, dat je na 7 uur slaap al fit als een hoentje wakker wordt.

Het gemiddelde, de norm, is een soort grens geworden waar je onder (of boven) moet blijven.

Kun, of wil, je hier niet aan voldoen dan is er iets mis met jou. Op deze manier worden er heel veel mensen buiten spel gezet. Kinderen, maar ook volwassenen.

Dit wordt nog versterkt door het idee dat iedereen gelijk behandeld moet worden.

In theorie klinkt dat heel leuk, in de praktijk leidt het tot soms schrijnende situaties. Om even bij het slapen te blijven, iedereen 8 uur slaap leidt voor een aantal mensen tot een chronisch slaaptekort, terwijl anderen uren wakker liggen omdat ze met minder toekunnen.

Begrip voor het feit dat iemand anders is, andere behoeften en dromen heeft, ontbreekt steeds vaker. Iedereen moet in hetzelfde malletje passen. En als je niet in de universele mal past, dan wordt je in een hokje met een labeltje gedrukt.

Ieder mens is uniek. Ieder mens heeft zijn eigen behoeften, zwakheden en sterke kanten. Wat voor mij geldt, hoeft niet voor jou te gelden. Het niet voldoen aan een norm, aan wat ‘zij’ denken of verwachten maakt een mens niet minder of meer waardevol.

Jouw waarde zit in wie jij bent. Dat hoef je niet te bewijzen. Dat is goed zoals het is.

© 2014 Judith van Barlingen  

Deel op