Kijk uit! Pas op! Is jouw ego ook net een overbezorgde moeder?

security-110608_1280-2-pixabay

12 jaar is hij. Met een veiligheidsbril en lont gaat hij vol verwachting de eerste vuurpijl afsteken. Hij geniet.

Zijn moeder staat van een afstandje te kijken of het allemaal wel goed gaat. Kijkt hij wel uit? Doet hij wel voorzichtig?

Zo stond ik er afgelopen oudjaar bij. Ik heb niets met vuurwerk en zie teveel wat fout kan gaan. Een stemmetje in mijn hoofd zegt mij dat ik nee moet zeggen. BESCHERM HEM! Dat gaat fout!

Gelukkig heb ik dat stemmetje in mijn hoofd de mond kunnen snoeren. En zoonlief heeft genoten. Hij heeft ontdekt dat hij dit kan, dat het goed is om veiligheidsmaatregelen te nemen en dat zijn moeder weliswaar af en toe zeurt maar hem wel vertrouwd.

Nu heeft iedereen dit soort stemmetjes in zijn hoofd. Stemmetjes die jou vertellen dat iets te eng is. Dat je iets beter niet kunt doen. Dat het goed is om er nog eens een nachtje over te slapen.

Dat stemmetje wordt ego genoemd.

Dat ego is net een soort overbezorgde moeder. Betuttelend en kritisch. Net als een moeder is het in actie gekomen toen jij als kind te maken kreeg met situaties die je nog niet goed aankon. Om je te beschermen, om je te helpen om te gaan met dingen waar je nog niet aan toe was. Om te voldoen aan een behoefte die niet vervuld werd.

Het ego heeft alleen niet door dat je ondertussen volwassen bent en dat situaties die je vroeger als kind niet aankon, nu geen probleem meer zijn. En houdt je daardoor tegen om te gaan doen wat je echt graag wil gaan doen. Om dingen anders te gaan doen.

De overbezorgde moeder belemmert nu, met de beste bedoelingen, jouw groei.

Iedereen heeft een ego. Niet iedereen heeft er last van. Je ego wordt pas een probleem wanneer je merkt dat je blijft hangen, in cirkeltjes rond blijft draaien en ongelukkig bent. Aan de ene kant dat verlangen om iets anders te gaan doen. Aan de andere kant dat stemmetje dat je steeds weer nieuwe redenen geeft om het niet te doen.

Wanneer je merkt dat je vaak dingen uitstelt omdat het nu bijvoorbeeld nog niet het juiste moment is, omdat je eerst nog wat meer moet weten of omdat je dit niet kan maken ten opzichte van je partner/kinderen/de wereld dan is de kans groot dat je ego aan het woord is.

Nu is dat ego een hardnekkig ding. Een discussie zal je niet snel winnen.

Het ego wil jou iets vertellen.

Vertellen dat jij een behoefte had (en misschien nog wel hebt) die belangrijk was en waar niet aan voldaan werd. Door hier bij stil te staan, door te voelen wat jouw onderliggende behoefte was (of is) kun je je ego gerust stellen. Door te laten merken dat je het gehoord hebt en uit te leggen waarom je het wel kan.

Zoals mijn zoon mij gerustgesteld heeft door zelf aan te komen met het idee van een veiligheidsbril en dat hij natuurlijk een lont zou gebruiken. Door te laten zien dat hij voorzichtig is met het afsteken. Het idee dat hij vuurwerk afsteekt zit me nog steeds niet helemaal lekker, ik weet echter wel dat hij het op een verantwoorde manier doet. En daardoor kan ik het nu loslaten.

Waartegen probeert het stemmetje in je hoofd jou te beschermen?

©Judith van Barlingen

Deel op