Waarom het geen zin heeft om negatieve emoties te negeren (en hoe je ze ruimte kan geven)

Waarom-negatieve-emoties-negeren-geen-zin-heeft

Boos worden op jezelf, balen, teleurgesteld zijn. En dan toch gewoon aan de gang gaan. Werk moet doorgaan, immers. Niet raar dat het dan niet vlot. Dat je jezelf dwars zit.

Negatieve emoties horen bij het leven

Je verzetten tegen gevoelens die er zijn zorgt er alleen maar voor dat deze hardnekkig blijven plakken. De uitdrukking ‘wat je aandacht geeft groeit’ wordt in dit kader regelmatig misbruikt als reden waarom je negatieve gevoelens zou moeten negeren. Dat werkt dus niet.

Verdriet, boosheid, teleurstelling, door ze te negeren gaan ze juist méér plaats innemen.

Misschien als bal in je maag, of als een donkere wolk in je hoofd, of op een andere manier. Die gevoelens willen juist erkend worden. En dat mag. Je mag teleurgesteld zijn. Of boos en verdrietig. Die emoties horen ook bij het leven. Pas wanneer ze je leven gaan bepalen, je je niet meer los kunt maken hiervan, worden ze een probleem. En juist door ze de ruimte te geven kun je daarna verder.

Hoe doe je dat nu, die gevoelens de ruimte geven?

Je hoeft er niet voor op een kussentje te zitten of je de lotushouding eigen te maken. Je kan dit gewoon doen op de plek waar je nu bent, alhoewel je het waarschijnlijk wel fijn zult vinden om alleen te zijn.

En dan laat je het gevoel gewoon opkomen, of het nu verdriet of boosheid of nog iets ander is. Het voelt de eerste keer misschien eng, maar laat het gevoel je gewoon overspoelen. Huil, vloek, schreeuw als je daar behoefte aan hebt.

Na een paar minuten zul je merken dat de intensiteit van het gevoel vanzelf afneemt. Het hoeft niet weg te zijn, maar in plaats van een alles overheersend wordt het zachter.

Nu is het moment om wel je kussentje tevoorschijn te halen als meditatie jouw ding is. Je kunt ook een half uurtje wandelen, schrijven, of bijvoorbeeld simpel huishoudelijk werk doen. Dingen waarbij je je gedachten kan laten gaan. Het gaat erom dat je even iets gaat doen waardoor je weer tot rust komt en de puzzelstukjes weer op hun plaats vallen.

Gun het jezelf

Vaak zul je ontdekken dat jouw verdriet of boosheid te maken heeft met verwachtingen. Verwachtingen van jezelf of verwachtingen van anderen. Met angst om niet te voldoen of om alleen te zijn.

Geef jezelf de tijd om dit te onderzoeken en te voelen. En is het iets dat vaker terugkomt, zoek dan iemand om dit samen met jou te doen. Je bent niet de enige die hier mee worstelt.

En bedenk dan eens rustig wat je die dag verder gaat doen. Wat heb jij nu nodig? Wat zou je iemand die jou dierbaar is op zo’n moment aanraden?

Gun dat ook jezelf. Wees lief voor jezelf.

Dan kun je er snel weer lekker tegenaan.

©Judith van Barlingen

Deel op