Welk masker heb jij op? En, voel jij je daardoor beter?

mask-1083605_1920 (2)

 Ik had laatst een discussie met mijn dochter van 14. Over make-up. “Maar mam ik maak me op voor mezelf. Want dan voel ik me beter”. En daar was ik het niet mee eens. O, wel dat ze zich dan beter voelt. Maar niet dat ze het voor zichzelf doet.

Want waarom voelt ze zich dan beter?

Waarom voel ik me beter in een leuk jurkje dan wanneer ik in mijn joggingbroek de straat op ga? Waarom zeg jij: ‘Prima!’ wanneer iemand je vraagt hoe het gaat terwijl je eigenlijk het liefst een potje zou willen janken? Waarom zeggen we ja tegen een uitnodiging terwijl we eigenlijk liever met een boek op de bank zouden gaan liggen?

Waarom voelen we ons schuldig wanneer we ervoor kiezen om thuisblijf moeder te zijn? Of juist wanneer we als moeder kiezen voor een carrière? Of wanneer we geen kinderen willen?

Omdat we continu proberen te voldoen aan een beeld dat in ons eigen hoofd zit.

Het beeld van de succesvolle zakenvrouw. De liefhebbende, altijd vrolijke moeder. De sportieve, opgewekte, partner. De energieke, sociale collega. Of welk beeld jij ook in je hoofd hebt.

Van jongs af aan worden we gedrild in hoe we zouden moeten zijn. We krijgen te horen dat we de juiste opleiding moeten volgen. Dat we moeten werken en financieel zelfstandig moeten zijn.

Tijdschriften en TV-programma’s spiegelen ons voor dat we strakke, gephotoshopte lijven moeten hebben. We horen 2.1 kinderen te krijgen en daar altijd van te genieten. En het liefst zouden we dan ‘s nachts ook nog een tijger in bed moeten zijn.

Moe zijn, af en toe helemaal genoeg hebben van je kinderen en die carrière zwaar overrated te vinden. Dat hoort niet.

Dus hou je krampachtig dat masker met die lach op. En vraag je je ondertussen af wat er mis is met jou.

Dat die perfecte anderen ook vaak een masker dragen, dat komt niet bij ons op. Dat zij net zo goed aan het worstelen zijn.

Dat de thuisblijfmoeder, die jij haar rust benijdt, chronisch ziek is, dat zie je niet. Dat de carrière vrouw, die het allemaal zo goed geregeld heeft, tegen een burn-out aan zit te hikken, daar hoor je haar niet over. En dat die slanke vrouw elke dag calorieën aan het tellen is en nauwelijks meer van eten kan genieten, dat is helemaal een taboe.

Wat de zaak nog lastiger maakt, is dat een aantal boodschappen ook nog totaal tegenstrijdig zijn. Een carrière hebben én er altijd voor je kinderen zijn, dat lukt niet. De hele dag rennen en druk zijn en dan ‘s avonds ook nog bruisen van de energie, is niet voor iedereen weggelegd.

Dus wat je ook doet, er zullen altijd mensen zijn die vinden dat je het anders moet doen.

Heb je daar genoeg van? Dan is er maar één ding wat je kunt doen. Uitzoeken waar jij je echt goed bij voelt en daarvoor kiezen. Om jouw imperfecties te accepteren voor wat ze zijn, namelijk datgene wat jou uniek maakt. Jij bent al goed, gewoon zoals je bent.

Wanneer jij jouw beeld van wat je zou moeten zijn los kan laten dan ontstaat er ruimte om te zijn wie jij bent.

Ruimte om te stralen en te genieten. En dan word jij een lichtpuntje voor de wereld om je heen.

©Judith van Barlingen

 

Deel op
 
Meer lezen? Meld je aan en ontvang nieuwe artikelen, tips en informatie direct in je in-box!

Geen spam. Geen verplichtingen. En uiteraard geef ik geen gegevens door aan derden. Door je aan te melden geef je toestemming jouw gegevens te verwerken zoals beschreven in het privacy statement.